SRI, hitte-eiland en comfort op blote voeten
Hoe buitenproducten te kiezen op basis van de kleur en het thermische gedrag van de oppervlakken

In stedelijke gebieden en dichtbebouwde ruimten speelt het probleem van de oppervlakte-oververhitting een steeds belangrijkere rol.
Wegen, daken, parkeerplaatsen, binnenplaatsen en aan de zon blootgestelde oppervlakken hebben de neiging om een aanzienlijk deel van de zonne-energie te absorberen en overdag warmte te accumuleren dat ze later langzaam afgeven aan de omgeving.
Dit is een van de mechanismen achter het fenomeen dat bekend staat als stedelijk hitte-eiland, d.w.z. de temperatuurstijging in bebouwde gebieden in vergelijking met minder verstedelijkte of dicht begroeide omgevingen.
Het fenomeen betreft niet alleen het waargenomen comfort buitenshuis.
Het beïnvloedt ook rechtstreeks de kwaliteit van de ruimtes, de leefbaarheid van terrassen, wandelpaden en horecagelegenheden, het plaatselijke microklimaat en in veel gevallen, de algehele efficiëntie van gebouwen.
Daarom kan de keuze van buitenmaterialen in hedendaagse ontwerpen niet alleen worden bepaald door de traditionele esthetische of prestatiecriteria: we moeten ook rekening houden met de manier waarop een oppervlak reageert op zonnestraling en de context waarin het wordt geplaatst.
In dit scenario kan keramisch gres een belangrijke bijdrage leveren.
Dankzij hun technische eigenschappen en kleur kunnen bepaalde oppervlakken helpen de warmteontwikkeling te beperken en de benutting van buitenruimtes te verbeteren.
Hier spelen niet alleen concepten als de SRI, de zonnereflectie-index, maar ook heel concrete en direct merkbare aspecten, zoals het comfort op blote voeten op een vloer in de zon, een rol.
Een index die helpt om het oppervlaktegedrag te lezen
De SRI (Solar Reflectance Index – zonnereflectie-index) is momenteel één van de belangrijkste en nuttigste parameters om het thermische gedrag van een aan de zon blootgesteld materiaal te begrijpen.
Deze index drukt het vermogen van een oppervlak uit om zich op te warmen onder invloed van zonnestraling door het verband te leggen tussen twee fundamentele factoren:
- SR – zonnereflectie: het vermogen om invallende straling af te stoten.
Kan waarden aannemen van 0 tot 1. Hoe hoger de waarde, hoe hoger de reflectie van de bedekking - TE – thermische emissiviteit: het vermogen om geaccumuleerde warmte te verspreiden.
Deze kan waarden aannemen van 0 tot 1. Hoe hoger de waarde, hoe meer warmte er wordt afgevoerd.
De SRI-waarde wordt berekend volgens de norm ASTM E1980 en maakt een synthetische aflezing van complex gedrag mogelijk:
Tb: temperatuur van standaard zwart (SRI=0)
Tw: temperatuur van standaard wit (SRI=100)
Ts: evenwichtstemperatuur van het oppervlak: dit is de temperatuur die het materiaal bereikt in de zon wanneer de geabsorbeerde en afgevoerde warmte in evenwicht zijn (kan worden berekend met een wiskundige formule waarin SR en TE de variabelen zijn).
Hoe hoger de SRI-waarde, hoe meer het oppervlak de neiging heeft om een lage oppervlaktetemperatuur te behouden ten opzichte van materialen die meer warmte absorberen en vasthouden.
Omgekeerd worden lagere waarden over het algemeen geassocieerd met oppervlakken die makkelijker opwarmen en hogere temperaturen bereiken.
SRI en certificeringen ten dienste van het project
Voor de ontwerper, de opdrachtgever en degenen die een buitenbekleding moeten kiezen, is de SRI-index een waardevolle indicator omdat hij helpt de productkeuze te koppelen aan heel concrete doelstellingen: beperking van het microklimaat, beheersing van de oppervlaktetemperaturen, gebruikscomfort en optimale benutting van beter leefbare buitenruimtes.
In het geval van bekledingen voor buiten is het onderwerp ook heel actueel in het kader van de duurzaamheidsprotocollen voor het milieu.
Wandelpaden, zwembadranden, dehors, terrassen, daken, binnenplaatsen van particulieren en contractruimten zijn allemaal contexten waarin het materiaal voortdurend aan zonlicht wordt blootgesteld en waarin het thermische gedrag van het oppervlak een directe invloed heeft op de gebruikservaring.
Een product met gunstige eigenschappen kan dus een integraal onderdeel worden van een bewuster ontwerp, dat in staat is om esthetiek, prestaties en ervaren welzijn te combineren.
Met name de kwestie van de vermindering van het hitte-eilandeffect wordt in aanmerking genomen door de beoordelingssystemen voor gebouwen die ontwerpkeuzes belonen die in staat zijn het gedrag van aan zonnestraling blootgestelde oppervlakken te verbeteren.
LEED-certificering en vermindering hitte-eilandeffect
In de LEED-protocollen wordt de kwestie van het beperken van het hitte-eilandeffect gekoppeld aan het vermogen van oppervlakken om de absorptie van zonne-energie te beperken en bij te dragen aan een betere thermische balans van de gebouwde omgeving.
In die zin wordt het SRI-cijfer bijzonder relevant voor alle toepassingen waarbij het oppervlaktegedrag van het materiaal een belangrijke ontwerpfactor is.
In het Heat Island Reduction-gedeelte moeten de LEED-credits de gevolgen van de hitte-eilanden op het microklimaat en de menselijke en natuurlijke habitats beperken en bijdragen aan de vermindering van de energiebehoefte voor de mechanische koeling van binnenruimtes.
Welke waarden zijn nodig voor het verkrijgen van de LEED-credits voor het hitte-eiland?
LEED V5 gebruikt drempelwaarden en prestatiecriteria om te bepalen in welke mate men kan bijdragen aan het verminderen van hitte-eilanden binnen een project. De Heat Island Reduction-credit, met name in Option 1 Nonroof and Roof, evalueert niet alleen het dak, maar het geheel van strategieën die op de hele locatie worden toegepast.
Bij deze optie kunnen metingen toegepast op de niet-dak- of nonroof-oppervlakken gecombineerd worden met metingen op dak- of roof-oppervlakken, zoals die met een hoge reflectie en begroeiing.
NON ROOF
Dit zijn alle beklede buitenoppervlakken van het project die niet als roof (dak) worden geclassificeerd en die voldoen aan de minimale SR-vereisten voor zonnereflectie.
HIGHT-REFLECTANCE ROOF
Dit zijn alle oppervlakken die als roof (dak) worden geclassificeerd en die voldoen aan de minimumvereisten van SRI.
VEGETATED ROOF
Dit zijn alle oppervlakken die worden geclassificeerd als roof (dak) waarop vegetatie is geïnstalleerd.
Het uiteindelijke doel van de certificering is het bereiken van een algehele balans waarbij de gewogen som van de strategieën ten minste gelijk is aan de som van de in beschouwing genomen beklede vloer- en dakoppervlakken.
De materiaalkeuze kan dus het verschil maken bij het behalen van de LEED Heat Island Reduction credit.
In deze context is het keramisch gres een waardevolle bondgenoot in het duurzaam ontwerpen en voldoen aan de milieuvereisten van het LEED-protocol, dankzij zijn onveranderlijkheid in de loop van de tijd waardoor de driejarige waarden onmiddellijk kunnen worden toegepast, zijn weerstand tegen atmosferische invloeden en de ruime beschikbaarheid van producten met lichte kleuren en adequate SR- en SRI-zonnereflectiewaarden.
SRI e Riflettanza dei prodotti Kronos
Bij het ontwerpen van een bekleding voor buiten wordt het comfort niet alleen afgemeten aan de esthetiek of duurzaamheid van het oppervlak, maar ook aan het gevoel dat het bij direct contact geeft.
Het volstaat om op een zomerse dag met blote voeten op een buitenvloer te lopen om te beseffen hoezeer het thermische gedrag van een oppervlak het comfort beïnvloedt.
Niet alle materialen reageren op dezelfde manier op zonnestraling.
Metalen, stenen, hout en keramische oppervlakken kunnen heel verschillende temperaturen bereiken en vooral op verschillende manieren warmte overdragen op het lichaam.
Het verschil hangt af van verschillende factoren: het vermogen van het materiaal om zonne-energie te absorberen en de massa, warmtegeleiding en afwerking van het oppervlak en natuurlijk ook de kleur ervan.
Het thema gaat dus niet alleen over de tint van het oppervlak, maar ook over de materiële aard ervan.
UNI EN ISO 13732-1: de referentienorm voor warme oppervlakken en het risico op brandwonden.
De tekst van de norm en het gedrag van Kronos-producten.
UNI EN ISO 13732-1 is de norm voor het contact van de huid met warme oppervlakken en wordt gebruikt om te bepalen wanneer een oppervlaktetemperatuur gevaarlijk kan worden voor mensen. Het verstrekt drempelwaarden en beoordelingsmethoden voor verschillende soorten materialen betreffende het risico van brandwonden door het aanraken van hete vaste oppervlakken.
In deze vergelijking komt keramisch gres tot zijn recht als een technisch materiaal dat een evenwicht en het juiste compromis kan bieden tussen prestaties, veiligheid, duurzaamheid in de tijd en controle van het oppervlaktegedrag.
DIT ZIJN DE RESULTATEN VAN ONZE PRODUCTEN



